મારા ફરિયામાં રહેતી એક ભાભી મને ખુબજ ગમે છે પણ અમને મળવા માટે ટાઈમ નથી મળતો….

GUJARAT

પ્રશ્ન : હું 24 વર્ષની યુવતી છું. મારો પરિવાર નવસારીમાં છે અને મારું ભણવાનું પૂરું કરીને બે વર્ષથી હું મુંબઇમાં જોબ કરું છું. હું મારી ઓફિસના યુવકના પ્રેમમાં છું. તે પણ પરિવાર વગર એકલો જ રહે છે.

અમે બન્ને વર્કિંગ હોવાથી મળવાનો અને સાથે ફરવાનો સમય પણ નથી મળતો. એ જ કારણોસર વિચારી રહ્યાં છીએ કે લિવ-ઇનમાં રહીશું તો પરસ્પરને વધુ જાણી શકીશું. મારા પેરન્ટ્સ તો એ માટે જરાય તૈયાર નહીં થાય. આ કારણોસર અહીં અમે કોઈને કહ્યા વિના સાથે રહેવાનું શરૂ કરીએ એવો વિચાર પણ કરી રહ્યાં છીએ, પણ સમાજનો ડર લાગે છે. શું કરું? એક યુવતી (મુંબઈ)

ઉત્તર : લગ્નમાં બન્ને વ્યક્તિ પરસ્પરની અને પરિવારની સહમતીથી સમાજની હાજરીમાં એકમેકને જીવનસાથી તરીકે પસંદ કરે છે અને પછી સહજીવન શરૂ કરે છે. લિવ-ઇનમાં સમાજ અને કાયદાનું બંધન ન હોવાથી ન ફાવ્યું તો હું મારા રસ્તે અને તું તારા રસ્તે. આવી છટકબારી હોવાને કારણે સહજીવનની શરૂઆત જ ખોટી સમજણથી શરૂ થાય છે.

તમે લગ્ન કરીને સાથે રહો કે લિવ-ઇનમાં, જો એકબીજાની મર્યાદાઓનો સ્વીકાર કરવા જેટલી સહિષ્ણુતા ન હોય તો બેમાંથી એકેય નથી ચાલતા. લગ્ન વ્યવસ્થા કેટલાક અંશે સહિષ્ણુતા કેળવાય એ માટેનું વાતાવરણ પૂરું પાડે છે, પણ લિવ-ઇનમાં ‘સ્વતંત્ર’ માઇન્ડસેટ સાથે આગળ વધો તો એમાં જરૂરી ઉષ્મા અને હૂંફની ગેરહાજરી વર્તાય છે.

મને એવું લાગે છે કે જે કામ તમારે છુપાઈને કરવું પડે એ કદી ન કરવું. તમારી ઉંમર પણ કંઈ ૨૫ વર્ષથી વધુની હોય એવું મને નથી લાગતું ત્યારે એકમેકને સમજી લેવા સાથે રહેવાની ઉતાવળ શા માટે? એમ છતાં લિવ-ઇનમાં રહેવું જ હોય તો બંનેના માતા-પિતાને કોન્ફિડન્સમાં લઈને કન્વિન્સ કરવાનું આવશ્યક છે.

સવાલ: હું 23 વર્ષનો એક યુવકે છું, મને મારા ફરિયામાં રહેતી એક ભાભી ખુબજ ગમે છે અને એમને હું પણ ગમું છું, પણ અમને બેવને પર્શનલ સમય નથી મળતો કે જેથી અમે અમારો સબંધ આગળ વધારી શકીયે…
એક યુવક

જવાબ: જો આ સબંધ તમે જ આગળ વધારશો તો તમને અને પેલા ભાભીને આગળ જતા પ્રોબ્લેમ તો થશે જ, જેથી તમે પણ આનાથી થોડા દૂર રહો અને પરણવાનું વિચારો

Leave a Reply

Your email address will not be published.