મારા જીજાજીને ના ના કરતી રહી તેમ છતાં રાત્રે પરસેવે રેબઝેબ કરીને ગચ ગચાવી લીધી…

about

મારું નામ સાગર છે હું 24 વર્ષનો છું. હાલ હું કોલેજની અંદર અભ્યાસ કરું છું એટલે કોલેજમાં અભ્યાસ કરવા માટે હું મારા ગામડામાંથી એક મોટા શહેરની અંદર આવેલો છું આ શહેરની અંદર હું આજે એકલો રહું છું

અને મારી સાથે કોઈ પણ રહેતું નથી મારું ખાવા પીવાનું હંમેશા બહાર જ થતું હોય છે અને અવારનવાર મને છોકરીઓમાં ઘણો રસ રહેલો છે પરંતુ હજી સુધી મને કોઈ એવી છોકરી મળી નથી જેની સાથે હું સંબંધ બાંધી શકું પરંતુ હું જ્યાં રહું છું ત્યાં મારા મકાન માલિક પણ રહે છે જેઓ નીચેના માળમાં રહે છે અને ની જે સગી બહેન છે તે મારી કરતા ચાર પાંચ વર્ષ મોટી હશે

પરંતુ તેટલી જબરજસ્ત લાગે છે કે જેનો કોઈ પાર નથી સોસાયટી ની અંદર મારી જેવા છ થી સાત યુવાનો છે જે તેની પાછળ પડેલા છે પરંતુ તેમની સગી બહેન રૂપાલી કોઈને પણ ભાવ આપતી નથી

પરંતુ એક વખત થયું એવી કે રૂપાલી જ હતી તે મારા ઘરમાં આવી અને ઘરે આવીને મારી પાસે ભાડું માંગ્યું એટલે મેં તેને કહ્યું કે આજે મારી પાસે ભાડું નથી. હું કાલે બેંકમાંથી કાઢીને તમને આપી દઈશ એને તે પણ હસીને ત્યાંથી નીકળી ગયા

અને તેને મને પૂછ્યું કે આજે તમે શું ખાવાનું બનાવ્યું છે ત્યારે મેં તેને જણાવ્યું કે મેં તો આ ખા વાનું બનાવ્યું છે તમારે ખાવું હોય તો તમે પણ બેસી જાવ ત્યારે તેણે મને કહ્યું કે મને તો ખાવાનું બનાવતા નથી આવડતું મને ઇન્ટરેસ્ટ છે ખાવાનું બનાવવામાં શું તમે મને ખાવાનું શીખડાવી શકો ત્યારે મેં તેને કહ્યું હા કંઈ વાંધો નહીં હું શીખડાવી શકીશ

ત્યારબાદ હું અતુલભાઈ ના ઘરે ગયો તે મને લઈ ગયો અને અતુલભાઇ ના ઘરે તેમના રસોડામાં જઈને હું તેની સાથે વાતચીત કરવા લાગ્યો અને ખાવાનું બનાવવાનું તેને શીખડાવ્યો થોડીક વખત હજુ ખાવાનું બનાવતો હતો અને તેણે તે ખાવાનું ચાખવાને તેને ખૂબ જ મજા પડી ગઈ તેને ખાઈને તે ઊભી થઈ એટલે તરત જ તેને દરવાજા અને બારીને બધું બંધ કરી દીધું.

હું તો ડરી ગયો કે હવે આને શું થયું હશે પરંતુ ત્યારબાદ તે તરત મારી પાસે આવે તેણે મને કહ્યું કે આ રસોડું તારું છે આ ઘર તારું છે અને હું પણ તારી જો તારે મને જેટલી ઠોકે એટલી ઠોકી નાખ મારે તારી સાથે છબા છબી બોલાવવાનું બહુ મન છે અને ત્યારબાદ મેં તેની સાથે ખૂબ જ છબા છબી કરી અને મને પણ ખૂબ મજા આવી.

વિકાસે પોતાની જાતને પૂછીને શરૂઆત કરી, “હું તમને ઘણા મહિનાઓથી જોઉં છું, મને લાગે છે કે તમે તમારી આંખોમાં રહેતી ઉદાસી જેવી કઠણ કવચમાં તમારી જાતને છુપાવી દીધી છે, મને તમારી તરફ ખેંચે છે નલિની, તમે મારા પર વિશ્વાસ કરીને તમારા હૃદયને હળવા કરી શકો છો.

“મારે મારી આસપાસ શેલ બનાવવો પડ્યો. પોતાને બચાવવા માટે, દુઃખી થવા માટે અને પીડાથી દૂર રહેવા માટે. જો તેણી ન હોત, તો તે કદાચ પાગલ થઈ ગઈ હોત. હું મોટો હતો. તમે બંને પર શું જવાબદારી મૂકશો? તેમના કાર્યકાળ દરમિયાન પપ્પાનું અવસાન થયું હતું,

તેથી માનવીય દૃષ્ટિકોણથી, મને તેમના વિભાગમાં આ નોકરી મળી અને આ સાથે મારા પરિવારની જરૂરિયાતો પૂરી કરવાની જવાબદારી મારા પર આવી. મારી માતા જ મારો એકમાત્ર આધાર હતો. જો મારા માટે કોઈ સંબંધ આવ્યો હોત, તો મારી માતા મને યાદ કરાવતી કે લગ્ન કરીને કુટુંબ બનાવતા પહેલા, તમારે તમારી જવાબદારીઓ નિભાવવી ન જોઈએ?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *