જીજાજીએ બર્થડેના દિવસે જે ગિફ્ટ આપી એ મને ભારે પડી ગઈ,હું ગર્ભવતી થઇ ગઈ અને મેં મારા પતિને….

GUJARAT

માતાના ખભા પર હાથ મૂકીને સુમને કહ્યું, “માફ કરજો મા, મેં તને રડ્યો. મેં કહ્યું ના, બધું બરાબર છે, તમે બિનજરૂરી રીતે પરેશાન છો. સારું, માતા, મને કહો, તમે મારા માટે શું બનાવ્યું છે?

માતા આંસુ લૂછીને નાસ્તાની થાળી પર મૂકવા લાગી. પપ્પા પણ વિનય સાથે પાછા ફર્યા. માતાને સુમનના મિત્રો માટે કેક, મટર કચોરી, નમકીન અને ગાજરની ખીર પણ મળી.

પપ્પા તેને ઘરે મૂકવા ગયા. પછી બંને સમડી વરંડામાં બેસીને ઘણી વાર વાતો કરતા રહ્યા.

મહિનાઓ પછી સુમન ખુલ્લેઆમ હસતી હતી, નહીંતર લગ્ન પછી તેનું જીવન દુઃસ્વપ્ન જેવું બની ગયું હતું. તેની મોટી બહેન દીપિકાના માર્ગ અકસ્માતમાં આકસ્મિક મૃત્યુએ દરેકના જીવનમાંથી ખુશીના રંગો છીનવી લીધા. દીપિકાના મૃત્યુ પર શોક કરવો કે વિનય અને રમેશના બચી જવા બદલ ભાગ્યનો આભાર માનવો એ મમ્મી, પાપા અને બાબુજીની સમજની બહાર હતું.

સુમને નાનકડા વિનયની દેખરેખની જવાબદારી સ્વેચ્છાએ પોતાના માથે લીધી. પત્નીના આ રીતે મૃત્યુથી રમેશ સંપૂર્ણ રીતે ભાંગી પડ્યો હતો. ચીડિયા, ટૂંકા સ્વભાવના અને નાની નાની બાબતોમાં મિથ્યાભિમાન. ઘરના વડીલોએ વિચાર્યું કે જો રમેશ લગ્ન કરી લેશે તો કદાચ તે ફરીથી સામાન્ય જીવન જીવી શકશે.. અને આ માટે સુમનથી વધુ સારો વિકલ્પ તેને જોઈ શકાશે નહીં. વડીલોના પ્રશ્નના જવાબમાં તે ના બોલી શકી અને લગ્ન કર્યા પછી આ ઘરમાં આવી, જે એક સમયે તેની બહેનનું ઘર હતું.

શાંત સુમનમાં સ્પષ્ટવક્તા દીપિકાને શોધવાનો રમેશનો પ્રયાસ વ્યર્થ ગયો. ધીરે ધીરે, ઘરમાં તેમનો વ્યવહાર માત્ર ખોરાક ખાવા, ફરજની પરિપૂર્ણતા માટે પૈસા અને સામાન એકત્રિત કરવા અને આરામ કરવા માટે જ રહી ગયો.

રમેશનું સુમન પ્રત્યેનું કટુ વર્તન ક્યારેક તેનામાં પણ અપરાધભાવ જગાડતું, પણ ટૂંક સમયમાં તે પણ તેનાથી દૂર થઈ જતો. હા, રમેશના આવા વર્તનને કારણે સુમન તેનાથી દિવસે દિવસે દૂર થતી જતી હતી. રમેશના ઉશ્કેરાટભર્યા વર્તન છતાં, સુમન વિનયની બોલ-લીલા અને બાબુજીના સ્નેહની મદદથી પોતાના નવા બંધાયેલા ઘરને બચાવવાનો પ્રયત્ન કરતી રહી.

રમેશ તે દિવસે સુમનની અપેક્ષાથી વિપરીત યોગ્ય સમયે ઘરે પહોંચ્યો. તેના મિત્રો હસવા લાગ્યા કે તમે કહો છો કે ભાભી નહીં આવે.

રમેશ સુમનના બધા મિત્રો સાથે લાંબા સમય સુધી વાતો કરતો રહ્યો. ખૂબ જ ખુશનુમા વાતાવરણમાં તેના મિત્રોએ બધાને વિદાય આપી. જતાં જતાં તેણે કહ્યું, “ભાભી, સુમન સાથે ચોક્કસ ઘરે આવશે.”

“જરૂર કેમ નહિ?”

તે વિચારતી હતી કે લોકો સામે શરમાતો રમેશ આજે આટલો સ્વર કેવી રીતે બની ગયો?

“આભાર, રમેશ, વહેલા આવવા બદલ,” સુમને વિનયને ચાદર ઓઢાડીને કહ્યું.

“આમાં આભાર માનવાની શું વાત છે. મેં મારી ફરજ બજાવી છે,” રમેશનો સ્વર હંમેશ જેવો સપાટ હતો.

“તમે તમારી ફરજ બજાવી? અને મારી ભેટ?” તેણીએ તોફાની રીતે કહ્યું.

“ભેટ, શું ભેટ? તમે તમારા મિત્રો સાથે થોડી સારી રીતે શું વાત કરી કે તમારો ઉત્સાહ વધવા લાગ્યો. આ ઘરમાં શું ખૂટે છે તમને બીજી કઈ ભેટ જોઈએ છે. મારી પાસેથી આ બધી અપેક્ષા ન રાખશો,” રમેશે ગુસ્સામાં કહ્યું.

Leave a Reply

Your email address will not be published.